Bıraktığın gibi kalmadı hiç bişey...
Çünkü sen bırakırken, ben çoktan değişmiştim.
Sen giderken, ben kalmadım diye,
Lanet ediyorum işte bazen.
Neden? diye sormanın hiç bişey değiştirmeyeceğini bildiğim için..
Geçicek biliyorum,
AMA HALA GEÇMEDİ.
Özlem değil bendeki, acı değil, öfke değil.
Farklı bir duygu bu sanki,
Sanki her yeni insanda seni arayıp, bulamayınca; nereye gideceğimi bilememek gibi..
Bilmiyorum nereye gideceğimi..
Olmuyor.
Ne aradığımı bilmiyorum ama bulduklarıma bakınca aradığım şeyin bunlar olmadığını biliyorum bak!
Olmuyor...
Sonra derken,
İçime bir şey oturuyor.
Yalnızlık...
Kalabalık bir insanken, ne kadar yalnız olduğumu hissediyorum.
Gülümserken sahte olmayı sende unutmuştum çünkü..
Bana koyan siktirip gitmen değil zaten,
Bana koyan giderken beni benden alıp da gitmen...
Ama,
Yaşıyorum.
Yani yarım yamalak işte..
Nasıl yaşadığımı bende bilmiyorum ama, etkisiz eleman oluyor insanlar hayatıma.
Ve sonra,
Haykırasım geliyor, "gel" diye.
Ama vazgeçiyorum.
Sen sakın gelme bir daha bana.
Kaç kez geldin, ama aslında sen bir kez gittin benden!
O lanet gece de, gittin.
Bir daha gelme o yüzden.
Ama bil be, bil en azından.
OLMUYOR!
Olmamasının nedeni de şu : Bıraktığın gibi kalmadı ki hiç birşey...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder