Bir ekmek, sizce daha ne kadar değerli olabilir?

Sabahın ilk saatlerinde, bu Pazar gününde, sigarayla başladım güne. Hava güzel, belki bugün insanlar havanın güzelliğiyle kendilerini dışarı atacaklar, bense çok ince bir gözyaşıyla uyandım bugüne. Höyküre, höyküre değil, yorganı kafama kadar çektim, sicim gibi süzüldü gözyaşlarım yanaklarımdan, çok sessizce.

Sanırım ayrılığın en boktan ve en uzun evresine girmiş bulunmaktayım.

Bu sabah uyandığımda; içimde tiksinme yoktu, kızgınlık da yoktu. Aslında var mıydı bilmiyorum, bağırmak istemedim sadece, küfretmek istemedim hayata. Sadece gözümü açar açmaz, aklıma bir şey geldi. Onunla alakalı ve hep onunla alakalı kalacağını bildiğim bir şey. Annemler içeride Pazar kahvaltısının keyfini çıkarırken, ben, ben sadece o ekmeğin tadını hissettim dilimde. Kaşar peyniri, bal ve o muazzam ekmek. Onun evine her gidişimizde, bana kızarttığı o normal ekmeklere hiç benzemeyen ekmek. Tepsiye koyardı, yanına kaşar peyniri ve bal. Sunardı bana, hep o hazırlardı kahvaltıyı, sunardı ekmeği, peyniri, balı, ve kendisini de..

O ekmeğe ilk günden beri aşıktım ben,
-"Sana da alalım, evine de götür madem bu kadar sevdin" dediğinde, istememiştim. O ekmek, o ekmeğin kokusu ve o ekmeği yediğim o ev; sadece onunla güzel gelsin diye, oraya ait bırakmak istemiştim.
-"Almayalım" dedim, "Ben bu ekmeği burda yemeği sevdim, özel kalsın."

Ekmek özelleşmişti benim için. İlk gördüğüm anda onu özelleştirdiğim gibi, o muazzam ekmek de özelleşmeşti. 5 lira verip kendi evime de getirebilseydim zamanında, böylesine anlam kazanmazdı. Ama hayatta insan her zaman özelleştirmek ister sevdiğini. Ben onu o ekmekle özelleştirmiştim mesela, o yüzden biliyorum bir daha o ekmekten yiyemeyeceğim ve o ekmeğin kokusunu dahi duyamayacağım işin boktan tarafı.

Onu hatırlayabilmek için değilse bile, onun özel olduğunu anımsayabilmem için, o ekmeğin kokusuna ihtiyacım var, ve o ekmeğin kokusu sadece onun evinde.
Ve onun evi, şuan benden o kadar uzakta ki....

"Bugün ne giysem?" programının özel olması sizce saçma mı?

Bir insan evladı, sevgilisinden ayrılınca onla geçtiği yollardan geçmek istemez, onu hatırlatan şeyleri yapmak istemez falan ya hani; benim yapamadığım şey; "bugün ne giysem" izlemek! Yapamıyorum ya, ben onsuz "bugün ne giysem" izleyemiyorum! O değil de, biz neden beraber daha normal şeyler izlemiyorduk acaba? Her gündüz buluşmamızda, şayet evdeysek, televizyonda bu program açık olurdu. Severdik, ben onun bacaklarına uzanırdım, televizyonda "bugün ne giysem?" var, o benim saçlarımı okşardı, sonra da mal mal ordaki kızların kıyafetleriyle dalga geçerdik.

Güzeldi aslında. Keşke siktirip gitmeseydin hayatımdan. Çok önemli bir kayıp var hayatımda. Sen yoksun ama "bugün ne giysem" de yok.

ineğin boynuzları gibi sevildim!

Bana kurdurduğun tüm hayallerin hepsi götüne girsin emi!

İlk tanıştığımız gün, maç skoru için iddiaya girmiştik, ve ben kazanmıştım, isteye isteye ne istedim dersiniz? İnek! Bildiğin peluş inek görmüştüm biyerde, onu istedim. Lan bileydim inek falan istemezdim, meğer o bana alınan şirin mi şirin peluş inek, sadece bir iddia sonucu kazanılmış oyuncaktan ibaret değilmiş, anlamı varmış : "gün gelicek, bu şekilde boynuzlanacaksın."... Hay allah, göz göre göre inek istedim, adam da verdi, ben kaşınmışım demekki, "al sana inek bebeğim, her bu peluş ineği görüşünde , sana nasıl boynuz taktığımı, seni nasıl sırtından vurduğumu hatırla, nanik..". Resmen kendi kuyumu kendim kazmışım, git balık iste, ördek iste, ne biliimm öyle bişey iste işte, ama inek isteme be! Siz siz olun, sevgili olmak için cilveleştiğiniz adamdan inek istemeyin, gün gelir o ineğin boynuzları götünüze girer! aman pardon, kalbinize....

önsöz demiyorum bak, ilk söz budur!

Bir hukukçu olarak, bundan sonraki sevgilime; içerisinde kaypak olmama, sözünün eri olma ve duygularımı sikip atmama maddelerini içeren sözleşme yapacağım, valla bak! Tamam bi siktir git diyorsunuz, gene bi camış gelir, seni kendine aşık eder, nah maddeleyebilirsin, nah ruhunu korumaya alabilirsin diyorsunuz, ama bak valla bence meclis bu konuya el atsın! böyle bir hak verilsin biz aşk-zedelere, en azından tazminat alırız yahu!

Şimdi baştan söylemekte fayda var, inanıyorsan eğer, kaybedersin azizim, devir kötü olma devri, devir insanların duygularıyla oynama devri, bir meleği bile şeytana çevirme devri, maddeler de yetmez aslında, bana direk tüm erkekleri getirin, pipilerinden çivileyelim tavana! Elbirliğiyle yapabiliriz, yani ben inanıyorum buna, piç gibi bırakıp gidenlerin hepsinin canı cehenneme, tabi pipileri de öyle.